Progesteron i progestageny

Racjonalną przesłanką podawania tych hormonów było uzupełnienie pewnych nie­doborów progesteronu w fazie lutealnej. Teraz wiemy, że nie istnieją takie niedobory u kobiet z ZNPM. Katharina Dalton broniła koncepcji podawania progesteronu; jej książki są interesującą lekturą. Wiele też uczyniła, aby ujawnić cierpienia kobiet z ZNPM; jej publikacje dawały wiele do myślenia kobietom i lekarzom. Niemniej wyniki badań kontrolnych nad zastosowaniem progesteronu w leczeniu ZNPM rozczarowują. Czysty progesteron musi być zwykle podawany jako pesaria lub czopki, co dla niektórych kobiet stanowi kłopot. Doustne stosowanie mikronizowanego progesteronu wydaje się obiecujące, ale ta postać progesteronu nie jest dostępna w Wielkiej Brytanii.

Dydrogesteron jest progestagenem o wiele częściej stosowanym u kobiet z ZNPM. Wyniki wstępnych badań napawały nadzieją, ale nie zostały one potwierdzone w bada­niach kontrolnych. Inne badania wykazały korzystny wpływ tego progestagenu na objawy ZNPM (w porównaniu z grupą otrzymującą placebo) dopiero w 3 miesiącu leczenia. Z doświadczenia autorek tego rozdziału wynika, że niektóre kobiety dobrze reagowały na progesteron lub progestageny. Te leki są nadal w użyciu w praktyce lekarza rodzinnego. Można uznać za uzasadnioną próbę zastosowania progestagenu u kobiety, która się tego domaga, choć leczenie ZNPM w latach 90 powinno być oparte na racjonalnych przesłankach. Należy mieć na uwadze, że progestageny same w sobie mogą powodować u niektórych kobiet objawy podobne do ZNPM.

Both comments and pings are currently closed.

Comments are closed.