Jak przesunąć termin miesiączki?

Zdarza się, że kobiety zwracają się do lekarza z prośbą o przesunięcie miesiączki z powodu np. ślubu, egzaminu lub wakacji. Miesiączkę można przesunąć przy użyciu albo progestagenu, takiego jak noretysteron w dawce 3 x dziennie 5 mg rozpoczynając na 3 dni przed spodziewanym terminem miesiączki i stosując go do 1 miesiąca, albo podając w sposób ciągły estrogenowo-progestagenowe tabletki antykoncepcyjne. Jeżeli planuje się ich stosowanie przez kilka miesięcy, należy przestrzec pacjentkę o możliwych działa­niach niepożądanych takiego leczenia.
Zespół wstrząsu toksycznego (TSS – toxic shock syndrome)

Zwykle uważa się, że TSS występuje u kobiet, które podczas miesiączek stosują tampony. W rzeczywistości zespół ten został po raz pierwszy opisany u dzieci w 1978 roku jako wieloukładowa choroba charakteryzująca się nagłym wystąpieniem gorączki, spadkiem ciśnienia, przekrwieniem błon śluzowych i wysypką, po której nastę­powało złuszczanie się skóry, a także zaburzeniem funkcjonowania wielu narządów. Opisy płonicy gronkowcowej sugerują, że TSS był opisany już w 1927 roku. W 1980 roku wzrost przypadków TSS odnotowano u uprzednio zdrowych, młodych kobiet, u których wystą­pienie zespołu wiązało się z rozpoczęciem miesiączkowania. Wstępne badania przepro­wadzone nad TSS związanym z miesiączką wykazały, że czynnikiem ryzyka w tym zespole jest stosowanie tamponów dopochwowych i nawet sugerowano konkretny ich rodzaj, który byłby odpowiedzialny za wystąpienie zespołu, lecz wycofano się z tego w 1980 roku. Zaczęto rozpoznawać wzrastającą liczbę przypadków nie związanych z mie­siączką, lecz np. z zakażeniem wewnątrzszpitalnym, porodem i stosowaniem mechanicz­nych środków antykoncepcyjnych. Zdarza się, że u niektórych kobiet TSS nawraca podczas miesiączek, pomimo że nie stosują tamponów.

Powiązanie TSS z zakażeniem gronkowcem złocistym zostało niezbicie dowiedzio­ne, gdy w 1981 roku uzyskano egzotoksynę z gronkowców wyizolowanych w przypadkach TSS. Od tamtej pory egzotoksyna ta nazywana jest toksyną zespołu wstrząsu toksycznego 1 (TSST-1, toxic shock syndrome toxin 1) i uważana jest za główną przyczynę występo­wania TSS. Ostatnio pewną rolę przypisuje się również innym patogenom, np. E. coli.

Nie jest dokładnie znana rola, jaką odgrywają tampony w występowaniu TSS podczas miesiączek. Początkowo sądzono, że istotnym czynnikiem są karboksymetylocelulozowe i poliakrylowe tampony charakteryzujące się dużą chłonnością. Obecnie nie używa się już tych materiałów. Jednakże ostatnio podważa się rolę, jaką w patogenezie zespołu odgrywa wysoka chłonność tamponów (od kiedy w przeprowadzonych badaniach nie dowiedziono powiązań pomiędzy chłonnością tamponów a ich składem chemicznym lub inną cechą tamponów, która wpływa na ich chłonność). Nadal pozostaje niewyjaśniony problem dotyczący etiologii TSS, a mianowicie środowisko pochwy jest beztlenowe, a do syntezy TSST-1 potrzebny jest tlen. Dlatego sugerowano, że włożenie do pochwy tamponu mogło spowodować dostarczenie tlenu niezbędnego do produkcji toksyny. Inna teoria opiera się na fakcie, że tampony o dużej chłonności wiążą jony magnezu, a w środowisku ubogim w magnez wzrasta dramatycznie synteza TSST-1.

Ważne jest, aby znać statystyczne ryzyko wystąpienia TSS. Jest to choroba występu­jąca bardzo rzadko i nie powinna być argumentem przeciwko stosowaniu przez kobiety tamponów. Z drugiej jednak strony, jeżeli podejrzewa się u kobiety TSS, należy skierować ją natychmiast do szpitala celem przeprowadzenia właściwej antybiotykoterapii, gdyż choroba ta obciążona jest ryzykiem dużej śmiertelności.

Both comments and pings are currently closed.

Comments are closed.