Opryszczka narządów płciowych

Opryszczka narządów płciowych wywołana jest przez wirus Herpes simplex (HSV). Wirus HSV może być podzielony na dwa typy: HSV-1 i HSV-2. Oba mogą powodować infekcję narządów płciowych, ale HSV-1 jest przeważnie związany z obecnością zmiany na twarzy. Opryszczka narządów płciowych jest na ogół przenoszona drogą płciową. Pierwszy epizod opryszczki (opryszczka pierwotna) zwykle pojawia się u pacjentki jako mnogie, bolesne owrzodzenie narządów płciowych po okresie inkubacji poniżej 7 dni. W większości pierwotnych zakażeń zajęty jest zarówno srom, jak i szyjka macicy. Zmiany mogą być również widoczne wokół odbytu i na udach. Zmiany chorobowe na szyjce macicy mogą powodować upławy. Zmiana zaczyna się jako obszar zaczerwienienia, które później pęka, wrzodzieje i w końcu pokrywa się strupem. Trwa to wszystko około 2-3 tygodni. Pacjentka może przez cały czas czuć się źle, gorączkować. Może pojawić się bolesne oddawanie moczu i powiększenie węzłów pachwinowych. Rozsiewanie wirusa rozpoczyna się zwykle na kilka dni przed pojawieniem się owrzodzenia i trwa do 2 tygodni.

Nawroty infekcji są mniej poważne i nie są wynikiem nowego zakażenia. Średnia przerwa pomiędzy początkowym a ponownym pojawieniem się opryszczki wynosi 120 dni (waha się od 25 do 360 dni). Pacjentki często dostrzegają objawy prodromalne, tj. swędzenie i parestezje na 24 do 48 godzin przed pojawieniem się zmian. Nawrót zwykle jest zarówno łagodniejszy i krótszy niż pierwszy epizod. Zarówno pierwsze, jak i nawro­towe zakażenia opryszczką mogą być u obu płci bezobjawowe.

Rozpoznanie. Dokładne dane o liczbie pacjentów z opryszczką narządów płciowych zgłaszających się do lekarzy rodzinnych nie są dostępne. Rozpoznanie opryszczki ustala się na podstawie posiewu. Należy pobrać wymaz z każdej podejrzanej zmiany i przesłać do laboratorium w pożywce dla wirusów. Jeżeli wyizolujemy wirusa HSV, pacjentka powinna zostać przebadana w celu wykluczenia innych chorób przenoszonych drogą płciową. Należy doradzić aktualnym i poprzednim partnerom seksualnym, aby skorzystali z porady lekarskiej. Pacjentki należy ostrzec, że zmiany są zakaźne i że z tego powodu powinny zachować abstynencję seksualną od czasu, gdy zauważą zmiany, lub wcześniej, gdy pojawią się objawy prodromalne. Prezerwatywa nie jest skuteczna w zapobieganiu przenoszenia wirusa opryszczki.

Leczenie. Leczenie objawowe obejmuje stosowanie leków przeciwbólowych, pomoc­ne mogą być kąpiele solne, a jeżeli zmiana została wtórnie zakażona, należy użyć antybiotyku. Silny, nie dający się opanować ból albo zatrzymanie moczu może wymagać przyjęcia do szpitala. Do leczenia pierwotnej lub nawrotowej postaci opryszczki narządów płciowych można użyć acyklowiru. Leczenie należy rozpocząć tak wcześnie, jak to tylko możliwe. Doustnie acyklowir podaje się w dawce 200 mg 5x dziennie przez 5 dni przy każdym zakażeniu. Chociaż acyklowir podawany w cyklu 5-dniowym przy­spiesza gojenie, skraca trwanie choroby, łagodzi miejscowe objawy i skraca okres rozsie­wania wirusa, nie wydaje się, aby zmniejszał prawdopodobieństwo kolejnych zakażeń. W celu prewencji ciężkich i częstych nawrotów opryszczki acyklowir powinien być podawany albo w dawce 200 mg 4 x dziennie lub 400 mg 2 x dziennie. Dawkę obniża się następnie do 200 mg 2 lub 3 x dziennie z przerwą w leczeniu co 6 – 12 miesięcy. Jeżeli kobieta w czasie porodu ma aktywną postać opryszczki, może zarazić nią noworodka może wystąpić opryszczka noworodkowa. Ryzyko dla dziecka jest większe w przypadku pier­wotnej niż nawrotowej postaci opryszczki u matki. Jeżeli stwierdza się rozsiewanie wirusa w 39 lub 40 tygodniu ciąży, należy rozważyć możliwość rozwiązania ciąży cięciem cesarskim.

Both comments and pings are currently closed.

Comments are closed.