Potrzeby poszczególnych grup kobiet

Wiele kobiet mających pod opieką osoby, o które muszą się troszczyć, ma szczególne potrzeby pod względem promocji zdrowia. Dwie główne grupy osób zależnych to dzieci i starsi krewni. Zaczynając od dzieci:

W naszym społeczeństwie oczekuje się od kobiet, by odgrywały rolę opiekunek. Do ich zadań należą podstawowe prace domowe, wychowywanie dzieci, troszczenie się o małżonków i starszych krewnych. W rezultacie w większości życiowych układów kobietom będzie o wiele trudniej niż mężczyznom zaadaptować się do roli osoby chorej, przy nadmiernych żądaniach innych osób. Często uniemożliwia to odpoczynek i odprężenie, kończy się przepracowaniem, powoduje zwiększone zagrożenie realnymi chorobami i wywołuje poczucie choroby.

Sytuacja taka może (choć jest to trudne do udowodnienia wytłumaczenie hipotetycz­ne) tłumaczyć wyraźnie wyższy odsetek chorób krótkotrwałych wśród kobiet. W każdym razie lekarze powinni zwracać uwagę na szczególne napięcia przeżywane przez kobiety, kiedy oferują poradę z zakresu promocji zdrowia. Stresów tych doświadczają wszystkie kobiety, niezależnie od położenia społeczno-ekonomicznego, ale naturalnie dotykają one w szczególnym stopniu samotne matki. Odsetek zgłaszanych chorób jest wśród samotnych matek wyższy (32%) niż wśród mężczyzn (26%) czy kobiet (23%) żyjących we wspólnych gospodarstwach domowych. Najgorzej jest ze zdrowiem wśród samotnych matek – pracownic fizycznych.

Co się tyczy opieki nad starszymi krewnymi, ważne jest, że kontrakt lekarza rodzin­nego z 1990 roku nałożył na lekarzy obowiązek corocznych wizyt i konsultacji pacjentów, którzy ukończyli 75 rok życia. Konsultacja może być połączona z wizytą domową. Zasady określające zakres świadczeń wskazują, że konsultacja ta ma cel zarówno medyczny, jak i społeczny, i obejmuje ocenę ruchliwości, funkcji czuciowych, stanu psychicznego, kondycji fizycznej, środowiska społecznego i stosowanych leków. Te wizyty i konsultacje mogą być dogodną okazją do poruszenia tematów związanych ze zdrowiem kobiet. Większość tych pacjentów to kobiety (ok. 7 z 10 osób po 80 roku życia) i w związku z tym choroby wieku podeszłego, jak demencja czy zapalenia stawów, są w znacznym stopniu chorobami kobiecymi. Po drugie, większość nieformalnych opiekunów starszych osób to właśnie kobiety.

Badania osób powyżej 75 roku życia są połączone z wcielaniem w życie dokumentu opieki społecznej „Caring for people” (Dbając o ludzi), który rozwinął procedurę badań międzydyscyplinarnych w celu wsparcia i koordynacji opieki społecznej. W trosce o ludzi starszych, którzy mogą wybierać pomiędzy podstawową opieką domową, opieką dzienną, czy przyjęciem do domów opieki, nałożono na wydziały opieki społecznej obowiązek wdrażania tej procedury we współpracy z innymi instytucjami. W wielu wydziałach zdrowia powstały, opracowane wspólnie z wydziałami opieki społecznej, sposoby działania i wspólna dokumentacja. Jest to zgodne z holistycznym charakterem przedsięwzięcia i odpowiada podstawowej potrzebie współdziałania w tych obszarach promocji zdrowia. Lekarze rodzinni powinni traktować badania osób po 75 roku życia jako szansę, a nie ciężar.

Both comments and pings are currently closed.

Comments are closed.