Jadłowstręt psychiczny

W społeczeństwie musimy bardzo uważać na to, co określamy mianem zaburzenia odżywiania, które może wymagać interwencji psychologicznej. Chociaż DSM III R, klasyfikacja chorób psychiatrycznych Amerykańskiego Towarzystwa Psychiatrycznego, zawiera wiele kontrowersyjnych kategorii, to kryteria odnoszące się do zaburzeń odżywiania są bardzo pomocne i jasne diagnostycznie.

Jadłowstręt psychiczny (anorexia nervosa) definiuje się jako:

  1. Odmowę utrzymywania masy ciała powyżej minimalnej masy należnej dla wieku i wzrostu (np. utrzymywanie masy ciała o 15% niższej od oczekiwanej) lub niemożność uzyskania oczekiwanego przyrostu masy ciała w okresie wzrostu, co prowadzi do masy o 15% niższej od oczekiwanej.
  2. Silna obawa przed utyciem, występująca nawet przy niedowadze.
  3. Nieprawidłowe wyobrażenie o masie, rozmiarze lub kształcie własnego ciała, np. osoba utrzymuje, że czuje się gruba, nawet gdy jest wyniszczona, lub uważa, że jedna okolica ciała jest zbyt gruba nawet wtedy, gdy oczywiste jest, że osoba ta ma niedowagę.
  4. U kobiet brak przynajmniej 3 kolejnych miesiączek, które powinny wystąpić, tzn. pierwotny lub wtórny brak miesiączki (jeśli krwawienia miesiączkowe pojawiają się tylko po podaniu hormonów, np. estrogenów, uważa się, że kobieta ma amenorrhea). Należy podkreślić, że diagnozę anorexia nervosa można postawić tylko wówczas, gdy nie stwier­dza się innych poważnych chorób psychicznych ani somatycznych.
Both comments and pings are currently closed.

Comments are closed.