Rola lekarza rodzinnego

Lekarz (czy lekarka) jest idealistycznie spostrzegany jako osoba, której można zaufać, osoba, która wysłucha, co pacjentka myśli i czuje i nie stara się tego osądzać, jako osoba, która się nie odwróci od pacjentki nawet w sytuacji, gdy tej nie uda się wytrwać.

Trudności mogą się pojawić, jeśli lekarz czuje, że np. może istnieć zagrożenie dla dzieci nadużywającej alkoholu matki. Postępowanie w takich przypadkach jest takie samo, jak w innych sytuacjach zagrożenia dla dzieci. Należy podkreślić, że zaufanie, jakie zaistnieje pomiędzy pacjentką a lekarzem, wymaga absolutnej szczerości, jeśli chodzi o troskę lekarza o jej dzieci.

Staje się jasne, że istnieje wiele aspektów pracy z osobami nadużywającymi alkoholu. Należy przyznać, że praca ta może być emocjonalnie wyczerpującym, niosącym stres doświadczeniem. W takiej sytuacji istotne jest, aby osoby zajmujące się tym zagadnieniem korzystały z pomocy innych osób, którymi mogą być albo inni lekarze rodzinni, jeśli jest to praktyka grupowa, albo specjaliści od leczenia uzależnień. Nie jest dobrze, jeśli lekarze wyrobią sobie stosunek typu „A nie mówiłem?”, jeśli pacjentowi się nie uda. Znacznie bardziej przydatne jest wyjawienie uczuć, jakie temu towarzyszą.

Both comments and pings are currently closed.

Comments are closed.