Leczenie

Może być tak, że proste stwierdzenie, że alkohol odgrywa ogromną rolę w kłopotach, jakie ma pacjentka, i że powinna ona zredukować spożycie alkoholu do przedziału pomiędzy 1 a 14 porcjami tygodniowo, czasami wystarcza do poprawy sytuacji. Lekarz może jednak chcieć pomóc więcej i, jak to było już wcześniej wspomniane, istnieją opracowane w tym celu schematy – ostatnio obszernie uaktualniane (Health Education Board for Scotland). Jeżeli zarówno lekarz, jak i pacjentka dojdą do wspólnego wniosku, że niezbędny jest okres abstynencji, chociaż na krótki czas, wtedy należy pomyśleć o sposobie poradzenia sobie z odstawieniem alkoholu. Jeśli pacjentka jest poważnie uzależniona i wymaga opieki szpitalnej należy jej dokładnie wytłumaczyć sytuację i skon­taktować się z najbliższą odpowiednią placówką. Czy będzie to oddział w szpitalu ogólnym, czy psychiatrycznym, czy jednostka specjalistyczna – zależy od tego, co jest dostępne w danym rejonie.

Obecnie kilka zespołów środowiskowych pielęgniarek psychiatrycznych świadczy pomoc w detoksykacji w warunkach domowych. Jest to prowadzone we współpracy z lekarzem rodzinnym danej pacjentki, który to lekarz ocenia stan fizyczny pacjentki i akceptuje stosowanie odpowiedniego leku w celu zniesienia objawów występujących w okresie odstawienia alkoholu. Następnie pielęgniarki monitorują stan pacjentki przez okres pierwszych 5-6 dni. Ten szczególny rodzaj leczenia jest odpowiedni tylko dla pewnej części pacjentek. Co więcej, ten rodzaj domowego odtruwania możliwy jest tylko wtedy, gdy jest zasługujący na zaufanie, oddany członek rodziny lub bliski przyjaciel, który chce się zaangażować w leczenie. Pacjentki, które mają wyraźne uszkodzenia organizmu wywołane alkoholem, powinny być odtruwane w bardziej bezpiecznych, szpitalnych warunkach.

Jeżeli lekarz rodzinny jest bezwzględnie przekonany, że skierowanie pacjentki do szpitala jest konieczne, pomocne może się okazać spotkanie z kobietą i jej partnerem (jeśli go ma) w celu wyjaśnienia wagi takiego posunięcia. Należy jednak pamiętać, że dla kobiet obarczonych rodziną propozycja taka może być nie do przyjęcia, wręcz nie do wykonania. Dlatego też następnym krokiem jest ocena istniejącego miejscowego systemu pomocy w postaci rodziny pacjentki, pielęgniarki środowiskowej, opiekunki społecznej, rejonowej pielęgniarki psychiatrycznej, lokalnej grupy Anonimowych Alkoholików lub rejonowej poradni odwykowej. Kolejnym krokiem jest danie pacjentce leków, jeżeli lekarz uzna to za konieczne. Nigdy nie zostało dowiedzione, że przejście przez okres odstawienia alkoholu bez pomocy leków czyni pacjenta nadużywającego alkohol lepszym człowiekiem łub zmniejsza ryzyko nadmiernego picia w przyszłości. Istnieje na rynku kilka preparatów, które mogą być pomocne. Jednym z nich jest chlordiazepoksyd, lek używany przez wiele ośrodków w schemacie 6-dniowym.

  1. dzień 20 mg 4 razy dziennie
  2. dzień 10 mg 4 razy dziennie
  3. dzień 10 mg 4 razy dziennie
  4. dzień 10 mg 3 razy dziennie (godz. 800,1800, 2200)
  5. dzień 10 mg 2 razy dziennie
  6. dzień 10 mg na noc

Suplementacja witaminami również jest pomocna w leczeniu trybem ambulatoryj­nym. Korzystne jest podanie jednorazowej dawki preparatu dużej mocy, np. Parentrovite dożylnie, a następnie dziennej dawki 250 mg tiaminy doustnie. Przez cały okres odstawiania alkoholu pacjentka będzie potrzebowała oparcia i zachęty.

Niektórzy lekarze na tym etapie zaproponują pacjentce terapię disulfiramem. Ten środek nie działa leczniczo, ale może pomóc pacjentce prowadzić mniej samoniszczący tryb życia w okresie narzuconej sobie trzeźwości. Terapia taka może się okazać szczegól­nie przydatna u kobiet, które piją pod wpływem impulsu, gdyż daje im to czas na zastanowienie się, zanim sięgną po alkohol. Disulfiram przyjmuje się codziennie, a pacjent jest świadom niebezpieczeństw, jakie niesie ze sobą wypicie alkoholu podczas leczenia. Więcej wiadomości można uzyskać z rutynowych źródeł informacji o lekach.

Leki te są jedynie pomocą w procesie powrotu do zdrowia. Główne zmiany polegają na stałym rozwijaniu przez pacjentkę pełnej świadomości zagadnienia, powrocie poczucia pewności siebie i samokontroli. Szczególnie dla kobiet niezwykle pomocny jest stały kontakt z innymi przedstawicielkami tej samej płci, mającymi taki sam problem, niezależnie od tego czy będą to spotkania w rejonowym oddziale odwykowym czy po prostu w grupie. Główny problem z jednostkami wyspecjalizowanymi, takimi jak np. grupy Anonimowych Alkoholików polega na tym, że w wielu z nich kobiety stanowią zdecydowaną mniejszość. Dlatego też zwłaszcza w grupie kobiet niezwykle pożyteczne i pomocne jest monitorowanie okresu odstawienia alkoholu.

Both comments and pings are currently closed.

Comments are closed.