Ciąża i poród

Chociaż wyniki wielu badań dotyczących zmian aktywności seksualnej w okresie ciąży są różne, to wszystkie badania zgodnie pokazują, że w trakcie trzeciego trymestru u większości kobiet zmniejszają się zainteresowania seksualne oraz następuje konsekwentne obniżenie częstotliwości występowania stosunków płciowych. Zmniejszona częstość stosunków płciowych wiąże się również z niewygodą fizyczną, niezgrabnością i poczuciem utraty atrakcyjności oraz zaleceniami lekarskimi, aby unikać seksu.

Pomimo że niewiele jest danych na temat oddziaływania stosunków płciowych w czasie ciąży, wydaje się, że nie ma żadnych szczególnych powikłań ani przeciwwskazań do podejmowania współżycia w każdej fazie prawidłowej ciąży. Brak również dowodów świadczących o tym, że współżycie powoduje fizyczne uszkodzenie płodu lub przerwanie błon płodowych oraz że orgazm może wywołać przedwczesny poród. Niektórzy lekarze odradzają stosunki seksualne, jeśli wcześniej miało miejsce poronienie, krwawienie przed­porodowe lub ból w trakcie stosunku. W takich przypadkach lekarz może zalecić seks bez spółkowania, ale nie trzeba unikać występowania orgazmu u kobiet. Należy go jednak unikać w przypadku występowania jakiegokolwiek zagrożenia przedwczesnym porodem lub gdy w przeszłości doszło do przedwczesnego rozwiązania.

Lekarz powinien uspokoić pacjentkę, która niepokoi się utratą własnego zaintereso­wania seksem w czasie ciąży, oraz udzielić jej wsparcia psychicznego. Oprócz tego może doradzić jej, jakie pozycje będą dla niej wygodne podczas odbywania stosunków seksualnych. Należy do nich pozycja boczna oraz pozycja tylna.

Po urodzeniu dziecka większość kobiet przeżywa spadek zainteresowania seksem, co może utrzymywać się przez 3 miesiące po porodzie, a nawet dłużej. W dodatku, ból blizny po nacięciu krocza przy porodzie oraz poporodowa suchość w pochwie, związane z obniżonym stężeniem krążących estrogenów, zwłaszcza u matek karmiących piersią, powoduje, że stosunek płciowy jest nieprzyjemny. Prowadzi to do unikania współżycia lub obniżenia zainteresowania seksem. Stres związany z adaptacją do nowych ról jako rodziców, którego doświadczają oboje partnerzy, poczucie częściowego odsunięcia, które może pojawić się u męża, oraz depresja popołogowa przyczyniają się do wystąpienia trudności seksualnych. W dodatku matka może czuć się winna z powodu pobudzenia seksualnego, które może pojawić się podczas karmienia piersią. I w końcu po urodzeniu dziecka wcześniejsze niedopasowanie seksualne przyjmuje często postać jawnej dysfunk­cji seksualnej.

Lekarz rodzinny może uprzedzić kobiety o możliwości wystąpienia niektórych z tych problemów oraz udzielić właściwej rady, jeśli rzeczywiście się one pojawią. W przypadku poporodowej suchości w pochwie należy pacjentce wyjaśnić i zalecić stosowanie środka zwilżającego podczas stosunku płciowego. Gdy ból blizny, powstałej po nacięciu krocza przy porodzie, uniemożliwia współżycie, należy początkowo zalecić stopniowy powrót do aktywności seksualnej bez spółkowania. Ważne jest, aby zarówno kobietę, jak i jej partnera zapewnić o tym, że utrata zainteresowania seksem po urodzeniu dziecka jest rzeczą normalną oraz że zainteresowanie seksem będzie stopniowo powracać. Szczególnie duże znaczenie ma zachęcanie partnerów, by utrzymywali ze sobą kontakty fizyczne przez cały ten okres. Niektóre pary chcą w tym czasie tylko miłosnego przytulania; w innych związkach żona pragnie nadal pieścić męża, chociaż jeszcze nie chce, by on ją pieścił.

Both comments and pings are currently closed.

Comments are closed.