Skutki nietrzymania moczu dla pacjentek i ich stylu życia

Nietrzymanie moczu wywołuje zakłopotanie i lęk. Pacjentka boi się „wypadków”, martwi się, że pachnie moczem. W wyniku tego ludzie, którzy cierpią na nietrzymanie moczu, tracą pewność siebie, w mniejszym stopniu uczestniczą w życiu społecznym, ograniczają ilość wypijanych płynów, przestają uprawiać sporty. Niektóre osoby mogą czynić dramatyczne zmiany w stylu życia; skupiają całe swoje życie wokół obaw, że taki przypadek może zdarzyć się w miejscu publicznym, a nawet stają się więźniami we własnych domach. Dla niektórych wydatki na podkładki i dodatkowe pranie stanowią duże obciążenie.

W 1991 roku raport BACC Mori Poll wykazał, że 14% osób cierpiących na nietrzy­manie moczu stwierdziło, że ich styl życia został bardzo poważnie zmieniony, 24% – że dość znacznie, 38% – że nie bardzo, a 24% – że wcale. Chociaż tylko 3% musiało przestać pracować z powodu nietrzymania moczu, 15% stwierdziło, że mniej wychodzi z domu z tego powodu, a 4% czuje się przywiązanych do domu. Nietrzymanie moczu miało wpływ na stosunki z innymi ludźmi. W rzeczywistości 2% podaje, że rzadziej spotyka się z przyjaciółmi, a 1% z rodziną z powodu nietrzymania moczu. 5% podało,że zarzuciło aktywność sportową, taką jaka aerobik czy bieganie,4% aktywność socjalną, taką jak taniec. Jedna osoba na dziesięć ograniczyła czynności związane z podnoszeniem, jedna trzecia piła mniej, planując wyjście z domu, jedna osoba na trzy zdobyła się na świadomy wysiłek zlokalizowania publicznej toalety na zapas.

Tylko 46% osób z nietrzymaniem moczu powiedziało, że czuli się pewnie idąc na zakupy, 12% – nie bardzo pewnie lub całkiem niepewnie. Jeżeli chodzi o wybranie się w długą podróż samochodem, proporcja osób, które czuły się bardzo pewnie, zmniejszyła się do 33%, przy 28% niepewnych. Jedna osoba na 3 była zdolna pójść do kina lub teatru i używać publicznych środków transportu, 1 na 4 nie była zdolna do tego. Mniej niż połowa czuła się bardzo pewnie, co do odwiedzenia przyjaciół lub wyjścia na obiad, a tylko 1 osoba z 3 czuła się bardzo pewnie, jeśli chodzi o pójście do pracy.

Osoby z nietrzymaniem moczu podały, że noszą przy sobie zapasową bieliznę (10%), noszą wkładki (16%), noszą specjalną bieliznę dla osób z nietrzymaniem moczu (3%), używają podpasek lub pieluch (8%), używają leków na własną rękę (3%), uczą się ćwiczeń wzmacniających mięśnie dna miednicy (11%), czytają informacje dotyczące problemu (6%). Podobnie 6% kobiet zarejestrowanych w mojej praktyce stale nosiło zabezpieczenia przed wyciekaniem moczu, a 15% – wtedy, gdy brało udział w zajęciach sportowych. Częste używanie przyrządów do samokontroli przez kobiety z nietrzyma­niem moczu zostało opisane w innych pracach. Badania te potwierdzają również, że wiele z używanych produktów nie było zaprojektowanych jako pomoc przy nietrzymaniu moczu i może z tego powodu nie być tak skuteczna, jak bielizna i wkładki zaprojektowane z takim przeznaczeniem. Jednak te pierwsze łatwiej się kupuje i mniej wskazują, że istnieje problem nietrzymania moczu.

Wyniki Mori Poll pokazują, że tylkol0% pacjentek z nietrzymaniem moczu mówi o tym swoim współmałżonkom, a mniej niż 10% mówi bliskim przyjaciołom czy krew­nym. Co zachęcające, 2/3 cierpiących konsultowało się ze swoim lekarzem rodzinnym, chociaż prawie 1/3 dopiero wtedy, gdy problem istniał już od jakiegoś czasu.

Nietrzymanie moczu często ma wpływ na kontakty seksualne. Kobiety są zażenowa­ne i zawstydzone, czują się brudne i pozbawione swej seksualności. Nierzadko kobiety z wysiłkowym nietrzymaniem moczu boją się stosunków seksualnych, ponieważ mogą doświadczać oddawania moczu podczas orgazmu.

Nietrzymanie moczu u starszych osób naraża je na utratę szansy spędzenia reszty życia w wybranym miejscu, czy będzie to schronisko, dom spokojnej starości, życie z rodziną, czy we własnym domu.

Both comments and pings are currently closed.

Comments are closed.