Badanie

Badanie fizykalne powinno obejmować mierzenie i ważenie pacjentki, badanie brzucha, gdy trzeba – badanie per rectum i badanie ginekologiczne (przez pochwę), badanie moczu na zawartość cukru, białka, związków azotowych oraz badanie neurolo­giczne u pacjentek, u których jest to wskazane. Dalsze badanie moczu jest wskazane, jeżeli podejrzewamy infekcję układu moczowego.

Wyczuwalne palpacyjnie wypełnione jelito grube wskazuje na zaparcie, a wyczuwal­ny w trakcie badania brzucha powiększony pęcherz po mikcji wskazuje na retencję moczu. Jeżeli pęcherz jest wyczuwalny w trakcie badania po mikcji, pacjentka wymaga pilnego skierowania do urologa. Użyteczne jest założenie cewnika po mikcji, aby ustalić objętość zalegającego moczu.

W trakcie badania ginekologicznego można stwierdzić zanikowe zapalenie pochwy, które może być przyczyną naglącego nietrzymania moczu. Wysiłkowe nietrzymanie moczu można sprowokować w czasie kaszlu. Zdolność do skurczu mięśnia dźwigacza odbytu można potwierdzić, prosząc pacjentkę, aby ścisnęła lekarzowi palec. Obecność dużego wypadania, cystocele, rectocele lub włókniakomięśniaka, która może być związa­na zarówno z naglącym, jak i z wysiłkowym nietrzymaniem moczu, może ugerować potrzebę skierowania pacjentki do ginekologa.

Po skompletowaniu wywiadów i badania każda infekcja dróg moczowych lub zapar­cie powinny być leczone.

Lekarz rodzinny powinien po wykonaniu badań potrafić sklasyfikować pacjentkę w jednej z podanych poniżej kategorii (pod względem rozpoznania i postępowania):

  • wysiłkowe nietrzymanie moczu,
  • naglące nietrzymanie moczu,
  • zanikowe zapalenie pochwy,
  • wysiłkowe/naglące nietrzymanie moczu.

 

Kryteria wykluczające możliwość leczenia w praktyce lekarza rodzinnego (POZ)

Następujące przypadki nie są odpowiednie do leczenia w POZ i wymagają opieki specjalisty:

  1. Przetoka pęcherzowo-pochwowa – skieruj do urologa lub ginekologa.
  2. Wyczuwalny pęcherz lub duża objętość moczu zalegającego po mikcji – skieruj do urologa.
  3. Choroba OUN – skieruj do urologa lub kliniki zajmującej się problemem nietrzy­mania moczu.
  4. Pewne przypadki ginekologiczne, np. wypadanie, rectocele, cystocele, mięśniaki, których rozmiary wymagają interwencji chirurgicznej – skieruj do ginekologa.
  5. Niepowodzenie w postawieniu rozpoznania – skieruj do kliniki zajmującej się nietrzymaniem moczu lub do urologa.
Both comments and pings are currently closed.

Comments are closed.