Postawy lekarzy i kobiet wobec menopauzy

W 1988 roku Hunt opracował przegląd postaw kobiet wobec leczenia hormonalnego, wysyłając kwestionariusze do 300 kobiet brytyjskich, stosujących hormonalną terapię zastępczą. Ponad 90% z nich uznało, że leczenie to ma korzystny wpływ na uderzenia gorąca, drażliwość i depresję. Jednakże większość kobiet uzyskała informację na temat hormonalnej terapii zastępczej ze środków masowego przekazu lub od przyjaciółek, a 20% z nich musiało wywrzeć presję na swego lekarza rodzinnego, by otrzymać leki. Draper i Roland  zadali pytania 102 kobietom na temat ich stosunku do hormonalnej terapii zastępczej, stosowanej w celu zapobiegania osteoporozie; 75% z nich było zainteresowanych przyjmowaniem hormonów, ale chciało uzyskać więcej informacji na ten temat. Barlow i wsp. stosowali standardowy kwestionariusz i wywiad, badając kobiety w ich miejscu pracy w Glasgow. Tylko 12 spośród 424 kobiet otrzymywało długotrwałą hormonalną terapię zastępczą przez ponad 3 lata, a 9 z nich przebyło usunięcie jajników; 11% kobiet nie było zadowolonych ze stosunku swego lekarza rodzinnego do sprawy leczenia menopauzy. Kolejne badanie tych samych autorów  doty­czące 9 praktyk lekarzy rodzinnych w rejonie Oksfordu wykazało, że poniżej 5% kobiet uzyskało konsultację na temat menopauzy. Hormonalną terapię zastępczą zlecono u ok. 2,5% kobiet w wieku 40-69 lat.

Z powodu problemów z edukacją, przesiewem i prowadzeniem hormonalnej terapii zastępczej w 1988 roku rozpoczęliśmy w naszej praktyce szkolenie, oferując kobietom w wieku od 40 do 60 lat program zapobiegawczych działań zdrowotnych. Obecnie w naszej praktyce 20% kobiet w wieku 40-60 lat stosuje hormonalną terapię zastępczą, ale istnieją duże różnice w poszczególnych klasach społecznych.

Sprawa braku uczestnictwa pacjentów w szkoleniach dotyczy wielu innych praktyk i innych rodzajów działań zapobiegawczych. W praktykach lekarzy rodzinnych w Oxford- shire stwierdzono, że tylko 44% pacjentów brało udział w okreso­wych badaniach profilaktycznych oraz że palacze i osoby nadużywające alkoholu uczest­niczyły w nich w mniejszym stopniu. Jest to zgodne z naszymi własnymi obserwacjami, choć stwierdziliśmy, że drugie wezwanie osób, które nie zgłosiły się za pierwszym razem, powoduje wykrycie niektórych osób z grupy wysokiego ryzyka, które nie zgłosiłyby się do lekarza po poradę bez aktywnej zachęty z jego strony.

Chociaż hormonalna terapia zastępcza stanowi bezpieczną metodę zapobiegania chorobie niedokrwiennej serca i złamaniom, nie jest ona panaceum na wszystkie choroby kobiet w średnim wieku. Lekarze i pacjentki wymagają dalszej edukacji w tym względzie, a opracowanie wspólnego programu działań, prowadzonych przez zespół złożony z lekarza, pielęgniarki oraz specjalistów w zakresie żywienia i fizykoterapii może przynieść pacjentkom znaczne korzyści zdrowotne.

Both comments and pings are currently closed.

Comments are closed.