Leczenie menopauzy

Ogólne postępowanie z pacjentką przed i w czasie leczenia hormonalnego

Rozpoznanie

Objawy występujące w okresie menopauzy nie zawsze spowodowane są menopauzą. Lekarz musi zadać pacjentce następujące pytania, musi ją zbadać i przedyskutować z nią jej potrzeby i stanowisko:

  1. Czy objawy mogą być wywołane innym stanem medycznym lub społecznym (a nie wynikać z menopauzy)?
  2. Czy pacjentka ma objawy niedoboru estrogenów? Uderzenia gorąca? Zanik błony śluzowej lub suchość pochwy? Objawy ze strony cewki moczowej? Osteoporozę?
  3. Czy istnieją przeciwwskazania do leczenia hormonalnego?
  4. Czy pacjentka chce przyjmować hormony? Jeśli pacjentka ma macicę, będzie wymagała skojarzonego leczenia estrogenami i progestagenami i będzie miała krwawienia z odstawienia.
  5. Czy pacjentka ma inne potrzeby, np. dotyczące antykoncepcji? Wówczas konieczna jest kontrola ciśnienia krwi, badanie ginekologiczne i ocena cytologii.

Do podjęcia właściwej decyzji niezbędne jest wnikliwe zebranie wywiadów i dokład­ne badanie pacjentki.

W czasie leczenia hormonalnego pacjentka musi zgłaszać się na wizytę kontrolną co kilka miesięcy. Kobiety, które mają macicę, należy pytać o występowanie krwawień z odstawienia. Są one regularne, jeśli endometrium jest prawidłowe. Jednakże w przypad­ku nieregularnych krwawień pacjentka musi być skierowana do ginekologa na biopsję endometrialną lub dalsze badania diagnostyczne. Dla niektórych kobiet prawidłowością jest całkowity brak krwawień. Częstą dolegliwością jest zespół napięcia przedmiesiączkowego; wówczas kobiety skarżą się na depresję, wzdęcia i przyrost masy ciała. Warto jest kolejno wypróbowywać różne preparaty hormonalne, aby znaleźć te, które są najlepiej tolerowane przez pacjentkę. Ciśnienie tętnicze krwi należy sprawdzić przynajmniej raz po kilku pierwszych miesiącach leczenia. Przydatny jest coroczny pomiar ciśnienia krwi i kontrola masy ciała. W czasie leczenia progestagenami może dojść do przyrostu masy ciała, a retencja płynów może wystąpić we wczesnym okresie leczenia estrogenami. Za konieczne uważa się coroczne badanie ginekologiczne w celu oceny wielkości macicy, gdyż mięśniaki mogą rosnąć szybko. Pobieranie wymazu do badania cytologicznego jest konieczne nie częściej niż co 3-5 lat jako część rutynowych badań okresowych. Należy zachęcać kobiety do samokontroli sutków, a regularne badanie gruczołów sutkowych powinno być częścią okresowych badań lekarskich. Kobiety z łagodnymi chorobami sutka w wywiadach wymagają szczególnie wnikliwej kontroli gruczołów sutkowych w czasie leczenia hormonalnego.

Both comments and pings are currently closed.

Comments are closed.