Częstość konsultacji

Lekarz rodzinny konsultuje więcej kobiet niż mężczyzn i przepisuje im więcej leków. Dlaczego tak jest? Kim są te kobiety? Na jakie choroby cierpią i jakie leki przyjmują?

Oczywiście w społeczeństwie jako całości jest więcej kobiet niż mężczyzn; nieznacz­nie większa liczba mężczyzn niż kobiet do 45 roku życia zostaje wyrównana przez długowieczność kobiet. W Anglii i Walii w 1900 roku z 3,6 min populacji powyżej 75 roku życia 63% stanowiły kobiety. Dlatego choroby wieku podeszłego, np. demencja, rak itp., dotyczą szczególnie kobiet.

Informacje na temat liczby porad lekarskich pochodzą z General Household Survey (Ogólny przegląd gospodarstw domowych, tj. stałe monitorowanie losowo wybranej próby populacji), z przeglądu Health & Lifestyle Survey (Zdrowie i styl życia) oraz Trzeciego Narodowego Przeglądu Chorobowości, który to przegląd był przeprowadzony w wybranych praktykach lekarzy rodzinnych w latach 1980-1981. Dlatego dane dotyczące liczby konsultacji były zbierane w różny sposób, w różnym czasie i niekiedy z różnymi wynikami. Trzeci Narodowy Przegląd Chorobowości teraz, po 10 latach, wskazuje, że 61% konsultacji lekarzy rodzinnych dotyczy kobiet. Przeciętnie kobiety odwiedzają swoich lekarzy 6 razy w ciągu roku, podczas gdy mężczyźni 4 razy w ciągu roku; przy czym 17% kobiet i 12% mężczyzn odwiedziło lekarzy w okresie ostatnich 2 tygodni przed przeprowadzeniem ankiety.

Chociaż może się wydawać, że kobiety chodzą do lekarza częściej niż mężczyźni, z szacunkowych ocen wynika, że kobiety obecnie rzeczywiście chorują częściej, a nie tylko po prostu częściej zasięgają porady u lekarza z powodu każdego epizodu choroby. Wiele chorób jest „związanych z płcią”. Choć różnice pomiędzy liczbą konsultacji dla mężczyzn i kobiet były znacznie mniejsze, gdy odjęto konsultacje z powodów innych niż choroba, a praktycznie zniknęły one, gdy wykluczono konsultacje z powodu ciąży i porodu oraz chorób układu moczowo-płciowego, to jednak istnienie różnic w chorobowości między obu płciami wciąż jest widoczne.

Powody, dla których kobiety i mężczyźni zgłaszają się do lekarza, również są różne. Np. kobiety przychodzą do lekarza częściej z powodu chorób endokrynologicznych, dotyczących odżywiania, chorób metabolicznych, chorób krwi i układu krwiotwórczego, chorób psychicznych, chorób układu krążenia, chorób układu moczowo-płciowego, zabu­rzeń mięśniowych i chorób tkanki łącznej. Kategoria skarg zatytułowana „Objawy nieok­reślone i niespecyficzne” jest dwukrotnie częstsza wśród kobiet. Jedyna kategoria, w której liczba zgłoszeń mężczyzn jest wyższa, to wypadki, zatrucia i przemoc. Liczba wizyt jest w przybliżeniu taka sama dla obu płci w przypadku chorób infekcyjnych i pasożytniczych, nowotworów, chorób układu nerwowego (z wyłączeniem chorób psychicznych), chorób układu oddechowego i pokarmowego oraz skóry.

Dalsza trudność leży w interpretacji statystyki wizyt z powodu pytania: kto i gdzie zajmuje się danym problemem? Na przykład analiza konsultacji u lekarzy rodzinnych wykazuje, że na 1000 kobiet było 139 konsultacji z powodu problemów dotyczących układu moczowo-płciowego, zaś na 1000 mężczyzn tylko 29 konsultacji z tego powodu. Powód takich konsultacji dla kobiet obejmuje szerokie spektrum przyczyn, takich jak: nieregularne miesiączki, poronienia, problemy menopauzalne, upławy. Równocześnie podobne problemy mężczyzn, takie jak wyciek z cewki moczowej, są znacznie częściej załatwiane w klinikach chorób wenerycznych lub klinikach urologicznych, w których stosunek pacjentek kobiet do pacjentów mężczyzn wynosi 1 do 3, ale oczywiście nikt nie porównuje w ten sposób wskaźników konsultacji.

Chociaż, jak już wspomniano, wielu mężczyzn zgłasza się do swojego lekarza rodzinnego z powodu zranień czy urazów, jest także bardziej prawdopodobne, że wielu z nich zgłosi się prosto do szpitala. Rodzice (zwykle kobiety) korzystają też z innych źródeł porad medycznych, takich jak poradnie dla dzieci zdrowych; wizyty te nie będą zapisane w ich własnej dokumentacji jako konsultacje lekarskie. Lekarze prowadzący poradnie dla dzieci zdrowych dobrze wiedzą, że problemy, z jakimi mają najczęściej do czynienia – problemy żywieniowe, kłopoty ze snem itp., często są skutkiem stresów, jakim podlega kobieta lub rodzice.

Dlatego częstość konsultacji jest mało dokładnym odbiciem liczby chorób. Pacjent radzi się lekarza jedynie w 1 na 18 epizodów chorobowych; z resztą radzi sobie sam, bez oficjalnej pomocy medycznej. Na jedną poradę u lekarza przypada średnio 11 porad, które pacjent uzyskuje z różnych innych źródeł niemedycznych. Ten stosunek odzwierciedla odczucia pacjentów i lekarzy co do powodów wizyt u lekarza rodzinnego, pokazuje także kierunek obciążenia pracą, z jakim musi sobie radzić ten lekarz.

Both comments and pings are currently closed.

Comments are closed.