Zagadnienia do poruszenia w rozmowie z ciężarną kobietą

1)  Dlaczego ta ciąża jest niepożądana? Jeżeli pytanie to nie zostanie zadane, wówczas można przyjąć błędne założenia. Przyczyną mogą być trudności życiowe, które stwarza ciąża, a które należy przeanalizować. Może też kobieta mieć nierealistyczne obawy, np. o uszkodzenie płodu lub ból podczas porodu. Być może, chce ona tylko rozproszyć swoje wątpliwości, a wówczas będzie kontynuować ciążę.

2)  Czy kobieta była w stanie porozmawiać o swojej sytuacji z innymi? Niektóre kobiety oczekują pomocy w omówieniu ich sytuacji z innymi osobami. Na przykład, młoda kobieta chciałaby poinformować o ciąży swoich rodziców, jednakże trudno jest jej powie­dzieć im o tym osobiście; chciałaby, aby lekarz poruszył z nimi ten temat. Inne kobiety będą niezdolne do rozmowy z kimkolwiek i potrzebują wsparcia bez względu na to, jaką podejmą decyzję.

3)  Gdy po raz pierwszy zaczęła podejrzewać, że jest w ciąży, jakie było jej nastawienie do ciąży? Chodzi tu o zapatrywania kobiety na ciążę. Może ona ujawnić różny stopień ambiwalencji uczuć na ten temat i może potrzebować pomocy, aby je zrozumieć i uniknąć dzięki temu niebezpiecznej sytuacji, kiedy jakąkolwiek podjętą przez siebie decyzję będzie w przyszłości uznawać za złą. Jeżeli ciąża jest umotywowana potrzebą wprowadze­nia jakiejś zmiany w otoczeniu kobiety (np. potrzebą szacunku ze strony innych lub pragnieniem opuszczenia domu), może ona potrzebować pomocy w zrozumieniu tego i rozwiązaniu jej problemów w inny sposób.

4)   Czy rozmawiała z innymi, jak zareagowali oni na jej sytuację? Co sugerowali, że powinna zrobić? Ważne jest, aby upewnić się, że nikt nie wywiera nacisku na kobietę, aby podjęła taką, a nie inną decyzję. Mimo że kobieta może być pod wpływem zapatrywań osób jej bliskich, to musi ona podjąć własną, suwerenną decyzję.

5)   Jaki był przed zajściem w ciążę jej pogląd na przerywanie ciąży, na nieślubne dzieci, na adopcję, na samotne macierzyństwo, zarówno ogólnie, jak i w odniesieniu do siebie? Jeżeli jej obecna decyzja nie odpowiada wcześniejszym poglądom, może ona potrzebować pomocy, aby zaakceptować swoją obecną decyzję. Na przykład, jeśli kobieta przeciwna przerywaniu ciąży, wierząca nawet, że jest to morderstwo, zwraca się z prośbą o przerwanie ciąży.

6)  Jaki jest charakter jej związku z partnerem, jeśli taki istnieje? Jeżeli niepożądana ciąża ma miejsce w ustabilizowanym związku, pomoc ze strony partnera jest zwykle możliwa. Jednakże nawet najbardziej stabilne związki mogą być zagrożone w przypadku ciąży niepożądanej. Czasami ciąża jest dla partnerów swego rodzaju testem, który wyka­zuje słabość tego związku. Jeżeli związek określany wcześniej jako pewny w obliczu kryzysu nie sprawdza się, kobieta może potrzebować pomocy, aby dojść do porozumienia z partnerem.

7) Jaki jest najgorszy aspekt jej obecnej sytuacji? Na pewnym etapie konsultacji warto spytać o to. Kobieta może się martwić lub bać sytuacji, w jakiej się znalazła, a może nie potrafić tego wyrazić. Dla młodej kobiety może to być strach przed reakcją rodziców. Może też podjęła już decyzję, jednakże pozostały jeszcze wątpliwości. Na przykład, może ona chcieć przerwania ciąży, jednakże boi się tego zabiegu lub ryzyka późniejszej niepłodno­ści. Jeżeli teraz wątpliwości i obawy zostaną ujawnione i wyjaśnione, to później prawdopodobnie nie będą występowały.

8)   Czy sytuacja kryzysowa pojawiła się nagle i jest związana wyłącznie z ciążą, czy też kobieta ma inne problemy i potrzebuje pomocy? Dla wielu kobiet niepożądana ciąża jest sytuacją kryzysową zaburzającą jej ustabilizowaną egzystencję; jeżeli sytuacja ta zostanie rozwiązana, często kobieta nie potrzebuje późniejszej pomocy. Dla innych kobiet niepożądana ciąża jest dodatkową katastrofą w życiu i tak już pełnym codziennych trudności i problemów natury emocjonalnej. Niektóre kobiety potrzebują pomocy po zakończeniu sytuacji kryzysowej.

9)   W jaki sposób doszło do ciąży i w jaki sposób kobieta będzie zapobiegać niepożą­danej ciąży w przyszłości? Czy ciąża jest wynikiem nieskutecznej antykoncepcji, ambiwalencji w stosunku do możliwości zajścia w ciążę lub też czy może kobieta chciała tej ciąży? Czasami motywy kobiety nie są jasne dla niej samej i może ona potrzebować pomocy, aby je zrozumieć. Czy zrozumienie siebie samej nauczy ją czegoś, tak aby nie znalazła się powtórnie w takiej samej sytuacji? Czy chce ponownie porozmawiać o meto­dzie antykoncepcji, którą stosuje, lub też zastanowić się, dlaczego nie stosuje żadnej? Jednakże pytania te powinny być dostosowane do sytuacji. Niewłaściwe może być pytanie o szczegóły, dopóki nie zostanie rozwiązana sytuacja kryzysowa; będzie to zależeć od odczuć i potrzeb kobiety. Na przykład, trudne będzie dla kobiety rozważenie stosowania antykoncepcji w przyszłości, jeżeli nie jest ona z nikim na stałe związana. Nie należy nalegać, aby podjęła ona decyzję w tej sytuacji, szczególnie zaś decyzję o sterylizacji.

Z kim jeszcze powinien spotkać się lekarz? Jeżeli kobieta wyraża zgodę, często należy spotkać się z innymi zainteresowanymi zaistniałą sytuacją osobami, np. mężem, przyja­cielem czy rodzicami kobiety. Często można pomóc kobiecie, jeśli lekarz wyjaśni im jej odczucia, co dla niej samej może być trudne; może to jej pomóc zrozumieć pogląd tych osób na sytuację. Może to także sprawić, że osoby te zrozumieją jej sytuację, mimo że jest dla nich kłopotliwa, lub też zaakceptują decyzję kobiety, nawet jeśli jest ona niezgodna z ich życzeniami. Pożyteczne jest często spotkanie się z inną(-ymi) osobą(-ami) zarówno bez, jak i w obecności pacjentki, jednak najważniejsza jest rozmowa z samą kobietą.

Both comments and pings are currently closed.

Comments are closed.