Wprowadzenie decyzji w życie

Teraz zajmiemy się kobietami, które po wizycie u lekarza rodzinnego zdecydowały się na przerwanie ciąży.

Które kobiety kierować na dalsze konsultacje?

Jeżeli kobieta chce przerwać ciążę, należy rozważyć czy istnieją podstawy prawne umożliwiające zrealizowanie tej decyzji.

Jeżeli lekarz uważa, że nie ma podstaw prawnych do przerwania ciąży, powinien wyjaśnić to pacjentce podczas rozmowy i podać przyczyny takiej decyzji. Jeżeli kobieta nadal nalegać będzie na przerwanie ciąży, lekarz powinien skierować ją do ginekologa w celu uzyskania opinii drugiej osoby. Jednakże celem skierowania nie może być opóźnienie podjęcia ostatecznej decyzji, a kobietę należy uprzedzić, że jest mało prawdopodobne, aby ginekolog przychylił się do jej prośby. Lekarz może poinformować ją również o innych organizacjach, w których może ona szukać pomocy. Z drugiej strony, jeżeli kobieta zaakceptuje opinię lekarza i zdecyduje się na kontynuowanie ciąży, może ona potrzebować dodatkowej pomocy i wsparcia.

Gdzie kierować?

Jeżeli kobieta ma podstawy prawne do przerwania ciąży, należy skierować ją do ginekologa, który potraktuje ją ze zrozumieniem. Idealnie byłoby kierować ją do gineko­loga państwowej służby zdrowia pracującego w lokalnym szpitalu. Tak więc ważna jest znajomość poglądów miejscowych ginekologów. Jednym ze sposobów poznania ich po przeniesieniu się na nowy teren jest telefoniczne porozumienie się z ginekologiem w sprawie konkretnej pacjentki, którą lekarz rodzinny chce do niego skierować.

Prawdopodobieństwo uzyskania odpowiedniej pomocy dla kobiety w szpitalu pań­stwowej służby zdrowia jest różne w zależności od rejonu, a w każdym rejonie zależy od zaawansowania ciąży. Na przykład, niektórzy ginekolodzy mający liberalny stosunek do przerywania ciąży w pierwszym trymestrze, mogą nie wykonywać zabiegu po 12 tygodniu ciąży. Jeżeli mało prawdopodobne wydaje się pozytywne rozpa­trzenie decyzji o przerwaniu ciąży w jednostkach państwowej służby zdrowia, lekarz rodzinny powinien skierować kobietę gdzie indziej; kobieta może również sama wybrać miejsce zabiegu. Tylko nieliczni ginekolodzy przyjmują kobiety spoza rejonu, tak więc może okazać się konieczne skierowanie pacjentki do sektora prywatnego.

W sektorze prywatnym istnieją ośrodki poradnictwa dla ciężarnych, które nie pobie­rają opłat (BPAS i PAS) i mają swoje kliniki w wielu rejonach kraju. Przeprowadza się tam ok. 47 000 zabiegów przerwania ciąży rocznie, co stanowi ok. połowy zabiegów przeprowadzanych poza państwową służbą zdrowia. Obydwie organizacje mają możliwość udzielenia pożyczki lub zapomogi (zasiłku) tym kobietom, które nie są w stanie sfinansować zabiegu, a w niektórych rejonach kraju koszty zabiegu pokrywają władze lokalnej państwowej służby zdrowia. Jeżeli w okolicy nie ma żadnej kliniki pod egidą organizacji dobroczynnych, konieczne może być dotarcie do klinik prywatnych. Przed skierowaniem kobiety do kliniki prywatnej lekarz powinien ocenić oferowany przez tę klinikę standard usług. W niektórych przypadkach pożądana może być dla pacjentki dalsza podróż, aby uzyskać lepszy standard usług.

Dla kobiet, które mogą pozwolić sobie na opłatę, szybsze, jak również bezpieczniejsze będzie skierowanie ich do sektora prywatnego. W ostatnim badaniu RCGP/RCOG stwierdzono mniej powikłań u kobiet, którym zabiegi przerwania ciąży wykonano w klinikach prywatnych w porównaniu z tymi, którym wykonano je w jednostkach państwowej służby zdrowia. Dotyczy to szczególnie kobiet, którym przerywano ciążę między 13 a 16 tygodniem.

Jak kierować?

W niektórych rejonach (np. Newcastle) działa centralny system kierowania, jednakże w większości rejonów terminy wizyt ustalane są z indywidualnymi konsultantami. Aby nie marnować czasu, spotkanie można umówić telefonicznie; w przy­padku kobiet, których ciąża zbliża się do 12 tygodnia lub jest późniejsza, bardzo pomocny jest bezpośredni kontakt telefoniczny z konsultantem. Spotkania należy zawsze umawiać z konsultantem, którego poglądy są znane lekarzowi rodzinnemu (konsultant dysponujący najkrótszym czasem oczekiwania na wizytę może nie wykonywać zabiegów przerwania ciąży).

W skierowaniu do konsultanta należy opisać sytuację kobiety, podstawy prawne do przerwania ciąży oraz wiek ciąży. Jeżeli lekarz kierujący popiera prośbę pacjentki, powinien on podpisać oraz dołączyć do skierowania zaświadczenie o decyzji przerwania ciąży. Jeżeli natomiast lekarz rodzinny jest przeciwny prośbie kobiety, powinien to napisać. W czasie gdy kobieta będzie oczekiwała na wizytę lub przyjęcie do szpitala, może potrzebować wsparcia i zawsze należy je zaoferować.

Jeżeli prośba o przerwanie ciąży zostanie odrzucona, należy przedyskutować z kobietą ewentualną konieczność kolejnej konsultacji u ginekologa; często jest to już konsultacja w sektorze prywatnym. Niektóre kobiety zmieniają zdanie i decydują się na kontynuowanie ciąży; mogą wówczas potrzebować pomocy, aby zaakceptować swoją nową decyzję.

Both comments and pings are currently closed.

Comments are closed.