Dalsza opieka nad kobietą

Właściwa opieka jest rzeczą bardzo ważną bez względu na sposób zakończenia ciąży. Niezależnie od tego, czy kobieta kontynuuje ciążę, czy też ją przerwała, może ona szukać sposobności, aby porozmawiać o swoich odczuciach. Po przerwaniu ciąży lub oddaniu narodzonego dziecka do adopcji może wystąpić okres ostrej depresji, kiedy kobiecie potrzebne będzie wsparcie, którego nie znajdzie u przyjaciół czy rodziny.

Niektóre szpitale i kliniki wyznaczają kobietom wizyty kontrolne po przerwaniu ciąży, niektóre jednak nie. Wydaje się słuszne, aby kobieta była badana między 2 a 4 tygodniem po zabiegu w celu upewnienia się, że przerwanie ciąży odbyło się bez powikłań i jama macicy została opróżniona całkowicie oraz że nie doszło do zakażenia.

Większość kobiet nie odczuwa bólu po zabiegu przerwania ciąży. Krwawienie ma zwykle charakter różowego lub brązowego plamienia i nie trwa dłużej niż 1-2 tygodnie, ale może również trwać do pierwszej miesiączki po zabiegu. Jeżeli przed zabiegiem cykle kobiety były regularne, pierwsza miesiączka po zabiegu występuje zwykle po 4-5 tygo­dniach.

Krwawienie jasnoczerwoną krwią ze skrzepami lub bez, występujące w 1 tygodniu po zabiegu, zwłaszcza jeśli towarzyszy mu ból i gorączka, sugeruje, że jama macicy nie została całkowicie opróżniona i doszło do zakażenia. Jeżeli macica jest powiększona, wskazane jest ponowne przyjęcie kobiety do szpitala i kontrola jamy macicy; alternatyw­nie wystarczająca może być antybiotykoterapia.

Testy ciążowe czasami pozostają dodatnie przez kilka dni po zabiegu przerwania ciąży, jednakże zawsze powinny być ujemne po 2 tygodniach po zabiegu.

W dalszej opiece ważne jest, aby ugruntować pozytywne odczucia, które osiągnięto podczas wizyty przed zabiegiem. Czy sytuacja kryzysowa wpłynęła na zachowanie kobiety? Czy chce ona coś zmienić w życiu, aby ponownie nie doszło do takiej sytuacji? Może to być tylko zastosowanie bardziej skutecznych metod antykoncepcyjnych, jednak­że może to wymagać od lekarza rodzinnego głębszej analizy jej postawy i zachowań, co będzie wymagało kilku wizyt.

Spotkanie z kobietą po zabiegu przerwania ciąży jest często odpowiednią chwilą, aby ustalić rodzaj antykoncepcji. Większość kobiet ma wówczas poważną motywację, aby podjąć decyzję o stosowaniu antykoncepcji. Jednakże niektóre kobiety nie akceptują takiej potrzeby i będą one wymagać szczególnie uważnej opieki.

Czasami właściwe jest wcześniejsze rozpoczęcie antykoncepcji, już w czasie zabiegu przerwania ciąży. Wkładkę wewnątrzmaciczną można założyć natychmiast po zabiegu. Założenie jej w tym czasie wiąże się ze zwiększonym ryzykiem infekcji i wydalenia wkładki z macicy, jednakże zagrożenie to może zostać zaakceptowane przez kobietę, która pragnie zabezpieczyć się przed kolejną ciążą. Stosowanie doustnych środków antykoncep­cyjnych można rozpocząć w dniu zabiegu lub w dniu następnym i wiele kobiet woli takie postępowanie niż czekanie na pierwszą miesiączkę. Czas rozpoczęcia antykoncepcji często zależeć będzie od tego, czy kobieta będzie w stanie podjąć przed zabiegiem stanowczą decyzję o stosowaniu antykoncepcji w przyszłości; może ona chcieć rozważyć ten problem po zabiegu. Ważne jest, aby pamiętać i wyjaśnić kobiecie, że do zapłodnienia może dojść w ciągu kilku dni po zabiegu; owulacja może wystąpić już 10 dnia po zabiegu.

Lekarzowi rodzinnemu może być trudno zaoferować pomoc po zabiegu kobiecie, która bez konsultacji z nim poddała się zabiegowi przerwania ciąży. Jest bardzo prawdopodobne, że zwróciła się ona do kogoś innego, ponieważ nie wiedziała, jak lekarz mógłby odnieść się do jej prośby lub też, gdy chodzi o młodą kobietę, obawiała się, że rodzice mogliby dowiedzieć się o zabiegu. Tak więc decyzja pominięcia lekarza jest odbiciem raczej niepewności kobiety i braku zaufania niż krytycznego stosunku do lekarza.

Both comments and pings are currently closed.

Comments are closed.