Kiedy zakończyć antykoncepcję

Nie ma prostej odpowiedzi na pytanie, które zadaje wiele pacjentek: „Czy owulacja się u mnie już zakończyła?”. Większość autorytetów nadal radzi kobietom, aby przerwały antykoncepcję dopiero wówczas, gdy całkowity brak miesiączki będzie trwał przez 12 miesięcy (lub dwa lata, jeśli kobieta ma mniej niż 45 lat). Długie okresy braku miesiączki u kobiety poniżej 40 roku życia mogą wskazywać na wcześniejsze nadejście menopauzy, lecz mogą być także spowodowane innymi przyczynami wymagającymi rozpoznania i leczenia. U kobiet po 40 roku życia, szczególnie jeśli brak miesiączki współistnieje u nich z uderzeniami gorąca, wzrasta prawdopodobieństwo niepłodności menopauzalnej.

W jaki sposób można rozpoznać menopauzę, jeżeli stosuje się złożone doustne środki antykoncepcyjne? „Standardowe” postępowanie przedstawiono wyżej: należy zastąpić pigułki niehormonalną metodą antykoncepcyjną i czekać przez wiele miesięcy, bez wdrażania hormonalnej terapii zastępczej (ponieważ krwawienia z odstawienia w trakcie hormonalnej terapii zastępczej, podobnie jak podczas stosowania pigułek złożonych, mogą maskować menopauzę, a terapia ta nie jest bezpieczną antykoncepcją) w tym czasie, kiedy objawy naczynioruchowe mogą być najsilniej wyrażone. Alternatywna metoda postępowania jest następująca: w wieku 50 lat kobieta powinna odstawić doustne środki antykoncepcyjne i rozpocząć stosowanie prostych metod antykoncepcyjnych (pianka Delfen lub gąbka Today są odpowiednie dla tego wieku), a następnie powinna obser­wować występujące krwawienia i objawy naczynioruchowe. Powinny one pojawić się w ciągu pierwszego miesiąca, jeśli kobieta stosowała dotąd COC, a jest już w okresie menopauzy (sytuacja jest porównywalna z nagłym zahamowaniem wydzielania estroge­nów przez jajniki po operacji usunięcia jajników). Wysokie stężenie FSH stwierdzone w 1 do 3 miesięcy po zaprzestaniu przyjmowania COC wskazuje na ostateczne zahamowanie czynności jajników w tym wieku. Po wyjaśnieniu kobiecie, że nie można ostatecznie wykluczyć późnych owulacji, może ona zaprzestać stosowania antykoncepcji, bez wzglę­du na to, czy zechce rozpocząć hormonalną terapię zastępczą czy też nie.

Jeżeli jednak u pacjentki stwierdza się prawidłowe stężenie FSH i/lub miesiączkuje ona pomimo odstawienia COC, należy podejrzewać szczątkową płodność i zalecić jej stosowanie prostych metod antykoncepcji, bez względu na to, czy decyduje się ona na hormonalną terapię zastępczą czy nie.

U kobiet stosujących POP mają zastosowanie przedstawione niżej zasady postępo­wania w celu rozpoznania niepłodności menopauzalnej: w przypadku przedłużonego braku miesiączki jako nowego zjawiska u kobiety powyżej 45 roku życia z objawami sugerującymi menopauzę, należy oznaczyć stężenie FSH, przy czym kobieta nadal ma brać pigułki. Jeżeli stężenie FSH jest niskie, kobieta powinna kontynuować przyjmowanie POP. Jeżeli jest ono wysokie, występowanie objawów naczynioruchowych w skojarzeniu z ponownie wysokim stężeniem FSH po odstawieniu tabletek potwierdza, że pacjentka może zakończyć antykoncepcję. Kobiety młodsze oraz te, które chcą być bardziej pewne, mogą jednak kontynuować stosowanie prostych metod antykoncep­cyjnych przez rok od ostatniego krwawienia nie wywołanego hormonami.

Ważne jest, aby pamiętać, że wiele niepożądanych ciąż występuje u kobiet powyżej 45 roku życia. W roku 1988 liczba zabiegów przerwania ciąży u tych kobiet osiągnęła 47% całkowitej liczby zapłodnień (wykluczając poronienia). Chociaż liczba zabiegów przerwania ciąży u kobiet powyżej 45. r.ż. jest mała w porówna­niu z innymi grupami wiekowymi, można było zaryzykować stwierdzenie, że wiele z tych zapłodnień mogło być związanych ze stresem i lękiem, którego można było uniknąć stosując antykoncepcję.

Both comments and pings are currently closed.

Comments are closed.