Kapturek lub diafragma (błona pochwowa)

Wiele kobiet wyraża zdziwienie z powodu prostoty tej metody w momencie zastoso­wania jej po raz pierwszy oraz ubolewa, że sposób ten nie został im przedstawiony wcześniej. Osoby, które nie zaakceptowały tej metody wcześniej, wraz ze wzrostem doświadczenia ze stosowaniem tamponów stwierdzają, iż jest ona łatwa, zwłaszcza gdy aktywność seksualna jest regularna. Kapturek naszyjkowy lub diafragma zabezpieczają szyjkę macicy przed zakażeniem i nasieniem, rutynowe ich zakładanie przed stosunkiem nie musi zaburzać spontaniczności zachowań. Obserwuje się tylko niewielkie osłabienie wrażeń seksualnych, gdyż odczucia z łechtaczki, wnętrza pochwy, jak również z szyjki macicy są nadal zachowane. Bardzo ważne jest zastosowanie dodatkowo środka plemni­kobójczego. U starszych kobiet, u kobiet w okresie poporodowym i u innych, u których zwilżanie pochwy następuje powoli w trakcie pobudzenia seksualnego, odpowiednie nawilżenie zapewniają specjalne żele.

Nie udowodniono szkodliwego działania układowego środków plemnikobójczych, szczególnie zawierających nonoksynol-9 lub jego bliskie pochodne, mimo że te substancje wchłaniają się dobrze z błony śluzowej pochwy. Doświadczenia w tym względzie sięgają ponad 60 lat. W przeglądzie obejmującym 14 dotąd opublikowanych badań Bracken stwierdza się, że nie ma związku pomiędzy występowaniem wad wrodzonych u płodu lub poronień samoistnych a stosowaniem środków plemnikobójczych. Czasami pojawia się uczulenie na te środki, natomiast uczulenie na gumę występuje wyjątkowo rzadko. Może także wystąpić podrażnienie miejscowe, szczególnie jeśli bardzo często stosowany jest nonoksynol-9 (np. przez prostytutki); w związku z tym ostatnio zaprzestano doradzać, aby stosować go jako preparat wirusobójczy, natomiast pozostaje on nadal środkiem plemnikobójczym.

Zaakceptowanie diafragmy zależy od sposobu, w jaki jest ona proponowana przyszłej użytkowniczce. Wysoki współczynnik nieskuteczności sprawia, że dla wielu młodych kobiet, które nie chcą zajść w ciążę, jest to metoda nie do przyjęcia. Jednakże kobietom powyżej 35 roku życia, stosującym diafragmę prawidłowo i konsekwentnie, daje ona wspaniałą ochronę. Ważne jest odpowiednie dopasowanie, a można się tego nauczyć tylko praktycznie; skargi na dyskomfort sugerują złe dopasowanie diafragmy. Ważne jest także nauczenie zakładania diafragmy, a później sprawdzania, czy szyjka macicy jest nią pokryta. Tak jak w przypadku wkładki wewnątrzmacicznej, niczym nie można zastąpić procesu indywidualnego szkolenia lekarza w zakresie dopasowywania i nauczania pacjen­tek zakładania diafragmy; bardzo pomocne mogą być w tym doświadczone pielęgniarki starszego pokolenia przeszkolone w zakresie planowania rodziny. Powinny być dostępne ulotki FPA zawierające wszystkie (niekiedy arbitralne) informacje dotyczące danej metody.

Jeżeli kobieta ma duże trudności z wprowadzeniem czegokolwiek do pochwy, np. tamponu, pesarium (kapturka antykoncepcyjnego) lub krążka, oczywiste jest, że ta metoda nie jest dla niej odpowiednia. Niekiedy problem ten wynika z zahamowań natury psycho­seksualnej i po raz pierwszy może pojawić się podczas uczenia się stosowania tej metody, pomocna bywa wówczas rozmowa o istniejących obawach i lękach. Sprawę często komplikuje brak wiedzy pacjentki na temat anatomii.

Jeżeli mechaniczne metody dopochwowe zostaną odrzucone ze względów „es­tetycznych”, to należy pamiętać, że może to także wynikać z problemów natury psychosek­sualnej. Niekiedy pomocne jest zaproponowanie innych środków plemnikobójczych (patrz niżej): szczególnie Delfen w piance lub nawilżony C-film zakładany na górną (szyjkową) powierzchnię diafragmy.

Jeżeli którykolwiek z partnerów skarży się, że czuje diafragmę podczas stosunku, należy natychmiast sprawdzić, czy jest ona dobrze dopasowana. Może być za duża lub za mała; może ześlizgnąć się w dół po przedniej ścianie pochwy; lub też – co jest najczęstszą przyczyną dyskomfortu – diafragma może być umieszczona w przednim sklepieniu pochwy. Sprężyste łukowate diafragmy są szczególnie użyteczne w tym ostatnim przypadku.

Ciśnienie wywierane przez obręcz przednią diafragmy może spowodować zaostrze­nie przewlekłego zapalenia pęcherza moczowego, wówczas lepiej tolerowany jest kap­turek sklepieniowy lub naszyjkowy, jakkolwiek dodatkowym czynnikiem odgrywającym rolę w zapaleniu mogą być zmiany we florze bakteryjnej pochwy, powstające po zastoso­waniu środków plemnikobójczych. Kapturki naszyjkowe są obecnie rzadziej stosowane, chociaż niektórym kobietom bardziej odpowiadają i są wygodniejsze niż zwykłe diafrag­my.

Diafragmy należy kontrolować co roku, po porodzie lub podczas wahań masy ciała o 4 kg. Jeżeli rozmiar nie zmienia się, częstość, z jaką należy je wymieniać, jest różna. Niektóre są zniekształcone, odbarwione i zniszczone po roku stosowania, a inne wyglądają jak nowe po dwóch latach.

Metody mechaniczne mogą być stosowane skutecznie przez wiele kobiet, jednakże bardzo ważna jest motywacja. Wiele kobiet rutynowo zakłada je na noc, co pozwala na całkowitą spontaniczność podczas aktywności seksualnej. Duże poczucie humoru zwiększa akceptacją tej metody.

Both comments and pings are currently closed.

Comments are closed.